نشست”به پیشواز تندرستون” با حضور رئیس کمیسیون گردشگری و صنایع دستی اتاق کرمان و جمعی از صاحبنظران، پژوهشگران و فعالان فرهنگی و با هدف ابهامزدایی از آیین باستانی تندرستون و بازخوانی علمی و فرهنگی یکی از کهنترین سنتهای مردمی کرمان برگزار شد.
در این نشست، آیین تندرستون از منظر اسطورهشناسی مورد بررسی قرار گرفت و نقش آن در افزایش سرمایه اجتماعی، تقویت همگرایی عمومی و بازتولید پیوندهای اجتماعی تشریح و همچنین تأکید شد که آیینهای ریشهدار مردمی، صرفاً مراسمی نمادین نیستند، بلکه کارکردهای مهمی در ایجاد امید اجتماعی، کاهش فاصلههای فرهنگی و تقویت حس تعلق جمعی دارند؛ از این منظر، تندرستون را باید بخشی از سرمایه فرهنگی و اجتماعی کرمان دانست.
همچنین این آیین با توجه به مفهوم «مکان مقدس» در تحولات اساطیری جوامع باستانی تحلیل شد. در این چارچوب، محل برگزاری تندرستون صرفاً یک موقعیت جغرافیایی نیست، بلکه فضایی معنادار در حافظه تاریخی جامعه محسوب میشود؛ مکانی که طی نسلها محل اجتماع، دعا، نذر، آرزو و تجربه مشترک مردم بوده و همین تداوم، به آن ارزش فرهنگی ویژهای بخشیده است.
در ادامه نشست، بر این نکته تأکید شد که عدم حمایت حکمرانی فرهنگی از این آیین در سالهای اخیر، موجب انحرافاتی در روند برگزاری آن شده است. با این حال، استقبال و مقبولیت اجتماعی مردم سبب شده اصل این سنت کهن همچنان حفظ شود و ظرفیت احیای اصیل آن باقی بماند.
در این نشست، محمدعلی گلابزاده، مورخ و کرمان شناس نیز به تشریح تاریخچه جشن تندرستون، جایگاه آن در ساختار اجتماعی کرمان و نمادهای فرهنگی مرتبط با شیوه برگزاری این آیین پرداخت و بر ضرورت صیانت آگاهانه از این میرااث کهن تأکید کرد.
در پایان این رویداد، پس از رونمایی از کتاب «راز تندرستون»، از شهرداری کرمان درخواست شد نسبت به حفاظت و ساماندهی مکان برگزاری آیین اقدام کند و از ادارهکل میراث فرهنگی نیز خواسته شد بررسیهای دقیق باستانشناسی، مردمشناسی و مستندسازی این سنت را در دستور کار قرار دهد. همچنین از اندیشمندان، جامعهشناسان، مردمشناسان و پژوهشگران دعوت شد با تولید مقالات علمی و مطالعات تخصصی، ادبیات دانشی پیرامون موضوع تندرستون را گسترش دهند تا این میراث ارزشمند با عمق بیشتری شناخته شود.
جشن تندرستون آیینی که طی قرنها در حافظه جمعی مردم این شهر باقی مانده و همچنان بخشی از هویت اجتماعی کرمان به شمار میرود.
این جشن از دوران کهن سه هزار ساله تا به امروز برجای مانده و به نام تندرستان یا به لهجه کرمانی ها تندرستون نامیده می شود. کرمانی ها در عهد گذشته معتقد بودند که دامنه شیوشگان در شرق قلعه کهن گواشیر و قلعه دختر، مکانی مقدس است لذا در جشن تندرستون در این مکان از خداوند روزی و سلامتی طلب می کردند.
